Historie: Sp.Rekken1 1986 – 1990

Sinds zijn aanstelling als trainer van SP.Rekken is Erwin Klein Gebbink verbonden met onze club. Zelf trainde hij de club van 1986 tot 1990 en zoon Ritchie speelde meer dan 250 wedstrijden voor de Rekkense hoofdmacht. Erwin is nog steeds  als supporter langs de Rekkense-zijlijn te vinden en hij kan zich nog altijd opwinden bij een verkeerde pass of actie van een speler.

Erwin over zijn aanstelling als trainer…van een technische commissie was nog geen sprake in die tijd …..
Ik had in mijn laatste jaar in het eerste van H.S.C. ’21 het trainersdiploma behaald en wilde daar uiteraard iets mee doen bij de senioren. Bij H.S.C. had ik inmiddels een aantal jeugdelftallen getraind en was daarvoor ook altijd jeugdleider geweest. Sp. Rekken vroeg per advertentie een nieuwe trainer als opvolger van Gerrit Kerkdijk en daarop heb ik gereageerd. Op een maandagavond om 19.00 uur werd ik uitgenodigd voor een gesprek, waarbij namens Sp. Rekken Frits Koeslag, Wim Boevink en ik dacht ook Johan Temmink aanwezig waren. Dit gesprek vond plaats in de kantine (de bestuurskamer was er misschien nog niet, dat weet ik niet zeker). Sp. Rekken hakte vervolgens snel de knoop door want ‘s avonds om 23.00 uur kreeg ik telefoon dat ik m.i.v. 01 juni 1986 de nieuwe trainer van Sp. Rekken was. Dit is vervolgens zo gebleven t/m 31 mei 1990.

Bijgaand nog een aantal gebeurtenissen die zich voordeden.

Seizoen 1986 -1987:
De eerste overwinning in dit seizoen werd behaald in een wedstrijd met een tumultueus slot tegen het op dat moment op de tweede plaats staande Bredevoort, 2 – 4. Nadat Sp. Rekken op voorsprong was gekomen door Steven Karsseboom zorgden twee Bredevoort-treffers voor een ruststand van 2 – 1. Na rust kwam Sp. Rekken op gelijke hoogte toen de Bredevoort-doelman een corner van Rob Koeslag in eigen doel werkte. Nadat Harry Nijhof in het strafschopgebied gevloerd werd kreeg Sp. Rekken een strafschop toegekend. Een speler van Bredevoort die maar bleef protesteren werd uit het veld gestuurd. Henk Hagens hield het hoofd koel en scoorde onberispelijk vanaf de stip. Even later ging de bal voor de tweede keer op de stip nadat de tweede telg uit de Nijhof-familie, Paul, eveneens in het strafschopgebied gevloerd werd en was het opnieuw Henk Hagens die het karwei klaarde.

In de slotfase van de competitie werd Bertus Grooters, in de strijd tegen degradatie, als stormram ingezet. Bertus speelde vervolgens een hoofdrol in de uitwedstrijd tegen Mariënveld waarin  Sp. Rekken lijfsbehoud veilig stelde. Nadat Jan Barts als na één minuut op aangeven  van Hans Onstein de 0 – 1 binnen kogelde zorgde Bertus in het verdere verloop van de wedstrijd met twee doelpunten voor de allesbeslissende marge van 3 doelpunten.

Seizoen 1987 – 1988:
In de tweede competitiewedstrijd, uit tegen Sc Meddo, liep doelman Henk Wissink na een uur spelen bij de stand 0 – 0 een beenbreuk op na een ongelukkige botsing. In het verdere verloop van de competitie toonde Louis Breustedt zich een prima vervanger. De later uitgespeelde wedstrijd leverde overigens een 0 – 2 overwinning op middels doelpunten van Paul Nijhof en Rob Koeslag.

In deze competitie speelde Sp Rekken twee opeenvolgende thuiswedstrijden terwijl zo ongeveer alles in het land afgelast was. In de ene wedstrijd speelde een “oudje” een hoofdrol terwijl die hoofdrol in de andere wedstrijd was weggelegd voor een “jonkie”! Sp. Rekken speelde eerst tegen Ratum. In deze wedstrijd was de hoofdrol weggelegd voor good old  Henk Mellink, die zijn kwaliteiten inmiddels etaleerde in het tweede elftal, maar vanwege blessures nog eens aantrad in de hoofdmacht. Na een 0 – 0 ruststand was hij de aangever bij doelpunten van Henk Hagens en Rob koeslag terwijl hij tussendoor zelf de 2 – 0 voor zijn rekening nam. Een week later trad Sp. Rekken onder opnieuw barre omstandigheden aan tegen DEO. Na een doelpunt van Henk Hagens en de gelijkmaker van DEO greep in deze wedstrijd de jeugdige Edwin Antvelink de hoofdrol door middels een prachtig afstandsschot het winnende doelpunt op zijn naam te brengen.

Vermeldenswaardig in dit seizoen is ook de prestatie van het tweede elftal dat onder de bezielende leiding van Johan Stomps ongeslagen de titel pakte middels vier gelijke spelen en verder louter overwinningen.

Seizoen 1988 – 1989:
Voor de uitwedstrijd tegen Bredevoort kende Sp. Rekken de nodige spelersproblemen bij zowel het eerste als het tweede elftal. Bovendien moest het tweede elftal pas om 12.30 uur spelen in Groenlo. Het eerste elftal vertrok naar Bredevoort met 12 spelers. Met Marcel Verhaaf was afgesproken dat hij meteen na afloop van de wedstrijd van het tweede elftal in de auto zou stappen en naar Bredevoort komen. Terwijl Marcel onderweg was had Sp. Rekken vanwege een blessure de eerste wissel al gebruikt. Net toen Marcel bij de bank van Sp. Rekken arriveerde diende de tweede blessure zich aan en moest hij, zonder warming-up, meteen aan de bak. Bredevoort heeft het geweten want de eindstand was 1 – 2 in het voordeel van Sp. Rekken met twee treffers van Marcel, die in de wedstrijd van het tweede elftal ook al twee maal gescoord had.

In de thuiswedstrijd tegen Erix was Sp. Rekken de betere ploeg maar kwam echter door twee counters op een 0 – 2 achterstand. Na de aansluitingstreffer van Ron Stapel (wie kent hem nog!) ontpopte invaller René Konniger zich tot super-sub door Sp. Rekken de verdiende zege te bezorgen middels een keiharde pegel en een fraaie kopbal.

Het tweede elftal speelde uit tegen Spcl. Lochem een curieuze wedstrijd. Ik kwam bij het veld aan toen de wedstrijd ongeveer 10 minuten bezig was en zag nog net Spcl. Lochem scoren. Op mijn vraag aan de welbekende leider Ap Berfelo of de stand 1 – 0 was antwoordde hij met een gezicht als een oorwurm “Wat 1 – 0, tis a 3- 0”! Sp. Rekken kwam echter terug tot 3 – 3, vervolgens weer achter met 4 – 3 en stond na het laatste fluitsignaal met 4 – 5 voor. Over amusement gesproken!! Het humeur van Ap was inmiddels gelukkig wel flink opgeklaard.

Seizoen 1989 – 1990:
Dit seizoen werd gestart met twee uitwedstrijden. Sp. Rekken verraste vriend en vijand door de gedoodverfde kampioenskandidaat Vosseveld op de eerste speeldag in eigen huis aan gort te spelen met 1 – 5!! De doelpunten werden gescoord door Paul Nijhof (2x), Rob Koeslag, Jan Barts en een eigen doelpunt van Vosseveld. De tweede wedstrijd bij Erix eindigde, enigszins onnodig, in een 2 – 2 gelijkspel. De beide Rekkense doelpunten van Paul Nijhof en Hans Onstein waren wel van hoog gehalte. Dit bleek de opmaat voor een verrassend moeizaam seizoen met een reeks gelijke spelen waarin uiteindelijk pas in de slotfase van de competitie klassebehoud veiliggesteld werd.

VLNR
1986-boven: Rob Koeslag, Gerard Onstein , Bertus Grooters , Henk Wissink,Hans Onstein , Henk Mellink , Rene Konniger , Erwin Klein Gebbink.   Onder: Herman Harmsen , Gerard Papenborg ,Raymond Karnebeek , Paul Nijhof , Harrie Nijhof , Jan Giesbers

1987:-boven: Henk Wissink , Paul Nijhof , Jan Barts , Henry Winkelhorst , Henk Hagens , Harrie Nijhof , Patrick Michorius , Rob Koeslag , Erwin Klein Gebbink , Louis Breustedt , Jan Giebers.  Onder: Herman Harmsen , Marcel Wissink , Raymond Karnebeek  , Steven Karsseboom , Rene Konniger

1989-boven: 2x sponsor Cameleon , Henk Hagens , Jan Barts , Gerard Papenborg , Harrie Nijhof , Patrick Michorius , Paul Nijhof , Henk Hartemink Henry Winkelhorst  , Erwin Klein Gebbink.  Onder:Louis Breustedt , Hans Onstein , Henk Wissink , Marcel Wissink , Rob Koeslag , Herman Harmsen , Jan Giesbers

Facebook reacties:

reacties

Gerelateerde berichten